Even voorstellen

Als initiatiefnemer van de Hogeschool Ayurveda Geneeskunde stel ik me graag eerst even voor.
Ik ben in 1956 geboren in Den Haag met als vader Lakhi Swami Persaud en moeder Corrie Ruivenkamp. Wij woonden afwisselend in Suriname en in Nederland.

Mijn vader zelf was geboren in Suriname, zijn vader (mijn 'adja' zoals dat heet) had, net als zijn vader (mijn 'par-adja') en vervolgens iedereen daarvóór, Indiase wortels. Oorspronkelijk was onze naam 'Swami Prasad'  maar dit werd door de koloniale inschrijver foutief gespeld. Het gevolg was dat alle Brits-Guyanese en Surinaamse immigranten die toevallig 'Prasad' in hun naam hadden ('Prasad' is Sanskriet voor: 'offer van de priester') daarna  'Persaud' of 'Persad' gingen heten.

Mijn familie van vaderskant kwam uit Bihar in noord-oost India. Mijn 'adja' had in Suriname twee werkzaamheden. Hij was boekhandelaar ('Swami Persaud & Sons LTD') en mantrisch genezer. Van dat laatste ben ik nooit getuige geweest. Het zijn en waren de oudsten in mijn familie die mij dat vertelden. Met behulp van speciale mantrische klanken was hij in staat om bij patiënten diverse ziekten te genezen.
Zoals gezegd woonden wij wisselend in Suriname en in Nederland. In 1974 kwamen wij als gezin, dus mijn beide ouders, mijn zusjes en broer en ik, voor de laatste keer naar Nederland. Mijn vader was in Suriname een nogal bekend politicus (binnen de PNP) maar door de naderende onafhankelijkheid voorzag hij zeer grote problemen. Dat deze zijn uitgekomen is gebleken: veel van zijn vrienden werden door de militairen vermoord alsmede zijn neef luitenant Rambocus. Kortom: Suriname was voorbij.

In Nederland studeerde ik Nederlands Recht; na een ernstig verkeersongeluk die mij wekenlang in het Nijmeegse CWZ-ziekenhuis deed verblijven, was ik fysiek niet meer in staat gewoon te werken. In mijn jeugd had mijn vader mij echter diverse Ayurvedische massagetechnieken geleerd waar ik toen eigenlijk geen interesse in had. Nu was hij al enkele jaren dood. Omdat de fysiotherapeutische revalidatie mij in het geheel niet vooruit bracht, probeerde ik die bijzondere Ayurvedische technieken eens uit die vader mij altijd geleerd had. Binnen 6 weken stroomde er nieuwe energie door mijn lichaam. Mijn controlerende artsen waren stomverbaasd. 'Zo hoef jij de WAO niet in' zeiden ze'. 'Je kunt alles weer'. Ikzelf was ook erg blij met mijn vooruitgang en zei de juridische faculteit vaarwel.

Ik vertrok wederom (ik was er vroeger ook al eens geweest voor langere tijd) naar mijn moederland India. Bij o.a. Dr. Varier in het Arya Vaidya Sala in Kerala ging ik in studie. En als ik er niet steeds kon zijn schreven we brieven (mailen ging in die tijd nog niet bij gewone mensen). Aan het AVS in Kerala heb ik goede herinneringen; ik leerde daar de Ayurveda kennen en toepassen vanuit je geheel. 'Als je Ayurvedisch werkt moet je ook Ayurvedisch dénken en léven', leerde  Dr. Varier mij altijd.

Ik besloot in Nederland een uitgebreide artsenbezoekers-opleiding te doen teneinde zoveel mogelijk  geheimen van de moderne wetenschappelijke farmacie te ontfutselen. Ik vond dat je in een westers land niet met wat voor soort kruidenmiddelen dan ook zou moeten werken indien je geen goede kennis hebt van het gebruik en de toepassing van de moderne westerse medicijnen. Eind jaren tachtig van de vorige eeuw startte ik mijn Ayurvedische praktijk in Nijmegen. Enkele jaren later begon ik het Ayurvedisch onderwijs vorm te geven. Ik legde de basis voor de ontwikkeling van dit onderwijs, schreef een hele Ayurveda-cursus voor een bekend schriftelijk onderwijs-instituut, leerde  Coen van der Kroon kennen die nu lessen verzorgt in Amsterdam en Anil Mehta die veel werk verricht in Den Haag. 

Vanaf het jaar 2000 begon ik boeken te schrijven die door uitgeverij Servire (Utrecht)  werden uitgegeven. Mijn 'Handboek Ayurveda'  werd later herdrukt; ik zal binnen afzienbare tijd echter een geheel nieuw werk op de markt brengen waarin ik de Ayurveda op een nog meer ervaren wijze bespreek. Mijn uitgever Guus Vlaskamp stimuleerde mij nóg meer boeken te schrijven hetgeen ik ook deed. Zo verschenen er tussen 2001 en 2006 nog werken over het Hindoeïsme en de Gnosis; gebieden waarin ik door mijn bijzondere jeugd al vroeg mee in aanraking was gekomen.

Ook legde ik met enkele getrouwen de basis voor een nieuwe beroepsvereniging die nu bekend staat als de Algemene Nederlandse Vereniging voor Ayurveda Geneeskunde (ANVAG). Ik was wel (en ben nog steeds) lid van de VNT te Amersfoort.

Mijn lessen heb ik ondergebracht in de Hogeschool Ayurveda Geneeskunde, ingeschreven bij de Kamer van Koophandel van Centraal Gelderland o.nr. 09198655. Het onderwijs dat ik verzorg is enerzijds gebaseerd op een uitgebreide expertise en professionaliteit maar anderzijds heel persoonlijk.

Ik benader de Ayurveda niet als een klinisch 'uit-je-hoofd-leren' systeem. Natuurlijk moet je veel leren, maar leren zonder begrijpen is nutteloos. En begrijpen kun je alleen met je hele wezen, met je gevoel en je emotie. Als wij over dosha's praten moet je niet aankomen met alleen maar allerlei kenmerken te benoemen. Dosha's zijn dingen die je 'teveel' of  'te weinig' hebt. Je moet dat voelen en beleven. Nooit zul je bij een patiënt dosha's kunnen vaststellen zolang je niet jezelf aan een diep onderzoek hebt onderworpen. En dat doe je niet met systemen, meditaties of oefeningen. Dat soort handelingen leiden je alleen maar áf van jezelf.

Het bestuderen van de Ayurveda is een groei in en van jezelf, van je bewustzijn en van je ziel.
Een genezer geneest vanuit zijn of haar overstijging, vanuit zijn of haar heelheid. Wie noch overstijging noch innerlijke heelheid kent, is geen genezer maar verkoper. Dit is de oertraditie die de Ayurveda ons biedt en vanuit die traditie verzorg ik mijn lessen.